Even een tweede berichtje, want na vandaag vrees ik dat ik niet heel veel tijd meer zal hebben om te bloggen… Mijn project begint namelijk morgen. Vanochtend ben ik daar naartoe geweest, samen met een vrouw van de school waar in Spaanse lessen heb. Gisteren heb ik bij een ander project gekeken, maar daar waren al drie andere studenten en dat leek me toch een beetje te veel op 24 kinderen. Het project waar ik morgen mee ga beginnen is echter wel in een dorpje verderop. Het dorpje heet San Miguel en ik moet met een camioneta. Dat zijn enorme Amerikaanse bussen, die ze ook wel chickenbuses noemen. Vraag me niet waarom, ik heb er nog geen kip in gezien. Reizen in zo´n bus is al een ervaring op zich. Het lijkt een beetje op reizen in Suri, met keiharde muziek, maar ze racen gelukkig wat minder hard. Dat hoeft ook niet want ze krijgen toch wel voorrang, na hard toeteren natuurlijk. Bij dit project zijn er op dit moment geen vrijwilligers, dus ik heb nu tenminste het idee dat ik hier echt nodig ben. Wat dat betreft ben ik blij dat ik voor mezelf ben opgekomen.

In Antigua zelf verdwaal ik nu nog regelmatig. Voor mij lijken al die straatjes op elkaar, hoewel er op zich wel een duidelijk systeem in zit. De Avenidas lopen van noord naar zuid en in het zuiden staat een vulkaan, el volcán Fuego (vuur). Het zuiden is dus niet moeilijk te vinden op zich… De straten van oost naar west heten calles en zijn, net als de avenidas, opgedeeld in verschillende blokken, cuadras. Logisch, maar ik ben een nitwit wat dat betreft. Geef mij maar straatnamen…

Bij mijn gastfamilie is het ok. De familie is aardig en ik ben elke dag weer benieuwd wat ik te eten krijg. We krijgen drie maaltijden per dag, el desayuno, el almuerzo, warm eten, en la cena, dat is vaak wat lichter eten dan het eten in de middag. Qua eten heb ik geluk met mijn gastfamilie. Heb elke dag nog iets anders gehad en het is erg lekker. Ik woon samen met nog drie andere meisjes uit Nederland en twee Amerikaanse meisjes die erg jong zijn. De andere meiden zijn hier al wat langer dus ze kennen meer mensen. Het mensen leren kennen gaat snel, maar de contacten blijven redelijk oppervlakkig. Ook niet zo gek, ik ben hier nog maar drie dagen en blijf maar een maand. Gezellig is het iig wel.
Gisteren ben ik weer wat wezen drinken in een bar met de naam Monoloco, gekke aap, jaja. Hier was het ladiesnight en dan verkoopt men mixjes voor 3 quetzal, dat is ongeveer 30 cent! Volgens mij willen ze iedereen hier dronken hebben. Ze schenken dan ook nog de helft van het glas vol met bijvoorbeeld Bacardi, dus jullie kunnen je misschien wel voorstellen dat ik me ‘s ochtends, toen ik om 6 uur opstond, niet echt topfit voelde…

Even iets over de Spaanse lessen. Ik merk nu al dat ik steeds meer versta en de grammatica gaat op zich goed, maar het spreken is best pittig. Ik ben veel dingen vergeten, maar het komt allemaal wel weer terug. Vloeiend Spaans zal ik niet spreken, maar ik kan me straks denk ik in ieder geval goed redden. Mijn lerares heet Mirian en ze is una poca gorda haha. Ik moet telkens uitleggen welke Mirian ik bedoel, de kleine of de grote, want er zijn er twee. Wanneer ik in de war ben en onnodige fouten maak, roept ze keihard: Brendaaaaaaaaa en daarna verbetert ze me. Gelukkig is mn uitspraak wel goed, haha. Tot zover voor vandaag. Ik heb vandaag een uurtje eerder Spaanse les omdat ik dit weekend op een tripje ga en op de vrijdag dan geen Spaanse les kan volgen. De uren haal ik dus in. Mocht je me voor dat maandje nog een kaartje willen sturen dan kan dat, mijn adres is:

2a.Avenida Sur no.67
Antigua
Guatemala

Ik ga nu even wat eten.

Liefs!